Αρχείο για Σεπτεμβρίου, 2010

Από το ΖΕΙΔΩΡΟΝ

Προφανώς οι μετρήσεις πρόθεσης ψήφου για τις δημοτικές εκλογές που έρχονται δεν ευνοούν την παράταξη του μπαρμπα-Γιάννη,που ήδη διοικεί το δήμο Ζωγράφου τρεις τετραετίες.Ετσι αποφάσισε να μοιράσει στους «ιθαγενείς» καθρεφτάκια κι εν μια νυκτί γέμισε η περιοχή των Ανω Ιλισίων με ολοκαίνουργιους κάδους απορριμάτων!Βέβαια οι κάδοι σε κάποιες περιπτώσεις έπρεπε να έχουν αλλαχθεί από καιρό πριν αλλά τότε δεν πλησίαζαν εκλογές!Οσο για το οδόστρωμα ….

Παράλληλα τοπική εφημερίδα του Ζωγράφου κυκλοφόρησε με «Ξένη Δημοσίευση» στο οπισθόφυλλό της,όπου  ο συντάκτης με αφορμή την πρόσφατη απόφαση του ΣΧΟΠ να γίνει χώρος πρασίνου η Βίλα Ζωγράφου ανακηρύσσει ήρωα της υπόθεσης το Δήμαρχο ξεχνώντας πως οι αγώνες έγιναν από τους κατοίκους κόντρα στους ιδιοκτήτες της Βίλας και τη δημοτική αρχή που επιθυμούσαν τσιμεντοποίηση του χώρου.

Ολως τυχαίως την Τρίτη 14 Σεπτεμβρίου 2010 στο Δημαρχιακό Μέγαρο ο Δήμαρχος τιμήθηκε με το Μετάλλιο του Μεγάλου Βολοντιμέρ,την Ανώτερη βράβευση του Παγκόσμιου Κογκρέσου των Ουκρανών και με την Τιμητική βράβευση του Ουκρανικού Συμβουλίου Ειρήνη,που φέρει την υπογραφή του πρώτου προέδρου της Ουκρανίας κ. Λεονίντ Κραβτσούκγια την έμπρακτη προσφορά και την υποστήριξη του στον Ουκρανικό Λαό!!!

Είχε προηγηθεί στο τέλος Αυγούστου το γκρέμισμα του Ηρώου (ένα μήνα μετά παραμένει χωράφι) στο κέντρο της πόλης για την ανάπλασή του,ως μια επίδειξη σπατάλης χρημάτων σε ανούσια έργα βιτρίνας αφού το Ηρώον ήταν σε αρίστη κατάσταση!Η ανακατασκευή πεζοδρομίων και οι ασφαλτοστρώσεις δρόμων σε συνδυασμό με τα έργα για τις οπτικές ίνες έχουν καταστήσει το δήμο και ιδιαίτερα τη Λεωφόρο Παπάγου ένα εργοτάξιο σε πλήρη δράση.
Πενία ψήφων λοιπόν τέχνας κατεργάζεται.
Τι άλλο άραγε θα δουν τα ματάκια μας μέχρι τις εκλογές;

Τους υποψήφιους δημοτικούς Σύμβουλος με τον συνδιασμό της Ακομάτιστης Κίνησης Δημοτών ανακοίνωσε ο Χαράλαμπος Κρανιώτης, διαβάστε τους εδώ

Καθώς και ο Καλλίρης που συμπλήρωσε την 40δα. κλικ εδω

το ψάρεμα συνεχίζεται….

https://i1.wp.com/www.rangebuzz.com/content/wp-content/uploads/2009/03/st_patricks_day_clipart_2.gifΌταν πρωτοδιαβάσαμε το άρθρο του Καζάκου, σχετικά με την απόφαση του ΣΧΟΠ, πρέπει να πούμε ότι τα χρειαστήκαμε. Οι πρώτες σκέψεις μας ήταν πως πάει ο δήμαρχος τα έπαιξε. Κάνει ότι μπορεί για να ξαναβγεί δήμαρχος. Γράφει αρλούμπες μπας και ψήσει κανέναν άσχετο και αδιάφορο που θα τύχει να διαβάσει αυτό το άρθρο και τίποτα άλλο σχετικό. Ότι άρχισε τα ψέματα και τα σχετικά.

Περνώντας οι μέρες και συζητώντας το λίγο μεταξύ μας καταλήξαμε στα επόμενα ενδοχόμενα και κάναμε τις εξής σκέψεις, χωρίς να αναιρούμε τα από πάνω φυσικά.

Παίρνουμε ως δεδομένο ότι ο δήμαρχος λέει αλήθεια, γιατί μια πιθανή διάψευση είναι εύκολη και θα τον έκανε πιο ρεζίλι. Δηλαδή ότι γνωρίζοντας την εισήγηση, όντως πρότεινε στο ΣΧΟΠ υψηλό πράσινο. Γιατί το έκανε αυτό; Τον πήρε ο πόνος ξαφνικά;

Έχει δίκιο λέγοντας ότι αν το ΣΧΟΠ υιοθετούσε την εισήγηση (πρότεινε διαφορετικό μοίρασμα του οικοπέδου ) τότε θα χρειαζόταν μία νέα συμφωνία και ένα νέο συμβόλαιο αγοράς. Επομένως μία νέα απόφαση από το Δημοτικό Συμβούλιο που κατά πάσα πιθανότητα δεν θα την έπαιρνε. Και γιατί δε θα την έπαιρνε; Γιατί η επιτροπή κατοίκων και η αντιπολίτευση (θέλουμε να ελπίζουμε) θα ξεσήκωνε τον κόσμο στη γειτονιά και θα γινόταν χαμός.

Επίσης μπορεί να κατάλαβε ότι το παιχνίδι το έχασε. Ότι το εμπορικό κέντρο δε θα πέρναγε εύκολα ούτε από το ΣΧΟΠ, ούτε στο ΥΠΕΚΑ, ούτε και από το ΣτΕ αλλά κυρίως ούτε στη γειτονιά.

Δεν πρέπει να αποκλείσουμε το ενδεχόμενο η Αθηνά Ζωγράφου να άλλαξε στάση. Ένα εμπορικό κέντρο πάντα φαντάζει μια επικερδής επένδυση, ίσως όχι τόσο όσο πριν 4-5 χρόνια αλλά το ζεστό χρήμα είναι προτιμότερο. Ειδικά όταν η συγκεκριμένη επένδυση έχει σκαλώσει. Γι’ αυτό και  προσπάθησε να πουλήσει και το άλλο μισό οικόπεδο στο δήμο, αλλά απέτυχε.

Το θράσος του όμως δεν έχει όρια όταν λέει ότι και πάλι δικαιώθηκε. Εκεί πλέον μόνο ως ευθεία πρόκληση σε κάθε νοήμων Ζωγραφιώτη μπορεί να θεωρηθεί. Ακόμη χειρότερα όταν στο ίδιο άρθρο γράφει πως, αφού δε θα γινόταν ότι ακριβώς συμφωνήθηκε με την οικογένεια Ζωγράφου, ας γίνει απαλλοτρίωση. Δηλαδή λέει ευθαρσώς αφού δε θα γίνει εμπορικό κέντρο ας γίνει πάρκο.

Αυτό που μας κάνει εντύπωση είναι η στροφή 180 μοιρών, για το θέμα της απαλοτρίωσης. Από εκεί που έγραφε ότι το κράτος αποκλείεται να απαλλοτριώσει το χώρο και ότι τέτοια πράγματα δε γίνονται, καλεί τώρα τη Μπιρμπίλη να το κάνει. Λίγο πολύ μας λέει ότι ανακάλυψε την μπαρούτη. Αφού παρουσιάζει ως μεγάλη εξυπνάδα και πολύ διεκδικητικό χειρισμό, το να ζητήσει την απαλλοτρίωση του χώρου.

Αυτό που βγάζουμε ως λογικό συμπέρασμα είναι ότι η υπόθεση του εμπορικού κέντρου έκλεισε, προς το παρών. Οι Καζάκος – Ζωγραφαίοι ηττήθηκαν και το μόνο που μένει είναι το προεδρικό διάταγμα. Κάτι όχι άμεσο ούτε εύκολο.

Δε μπορούμε να μη σχολιάσουμε τη στάση του Καλλίρη. Τόσες μέρες μετά και ακόμη δεν έχει βγάλει μια ανακοίνωση, τρομάρα του. Παρ’ ότι δημοτικός σύμβουλος τα τελευταία 4 χρόνια είπε ο αθεόφοβος σε ομιλία του πως για το θέμα της Βίλας Ζωγράφου, ότι λίγο πολύ, δεν έχει ιδέα!!! Μόλις ανέβει η εφημερίδα που το γράφει, θα σας το αναδείξουμε.

Αυστηρές υποδείξεις από την τρόικα, που βλέπει να καταρρέουν τα… μαθηματικά του μνημονίου, δέχεται πλέον η κυβέρνηση, προκειμένου να προχωρήσει άμεσα στην εφαρμογή ενός σχεδίου μαζικής εκποίησης δημόσιας περιουσίας, κατά προτίμηση σε επενδυτές με «φρέσκα» κεφάλαια από το εξωτερικό, στο όνομα της μείωσης του δημοσίου χρέους, που απειλεί να «καταπιεί» τη χώρα από το 2014 και μετά, όταν θα σταματήσουν οι «ενέσεις» δανεισμού από τους διεθνείς πιστωτές.

Νεότερες πληροφορίες αναφέρουν, ότι η τρόικα και το γερμανικό υπουργείο Οικονομικών πιέζουν φορτικά την κυβέρνηση να επιταχύνει δραστικά το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων μετά τις εκλογές του Νοεμβρίου

κλικ για τη  συνέχεια του άρθρου

Διαβάστε τώρα και το δελτίο τύπου του Καλλίρη, για τη χθεσινή του συγκέντρωση,  που μάζεψε τους υπουργούς που ξεπουλάνε τη χώρα και μας το παρουσιάζει ως επιτυχία.

Είχε λέει και 650 άτομα. Δε το αποκλείουμε. Καμιά 50ρια είναι μόνο η φρουρά τους χώρια οι παρατρεχάμενοι.

Ακόμη ένα (εδώ το προηγούμενο) παράδειγμα από τη Γερμανία, από τη Σημερινή Αυγή.

Μια από τις πιο συντηρητικές πόλεις του κόσμου -με κάθε έννοια της λέξης- είναι η Στουτγάρδη, το… νοικοκυροκόριτσο της Γερμανίας. Οι κάτοικοί της εξακολουθούν να καθαρίζουν με βάρδιες τους κοινόχρηστους χώρους των πολυκατοικιών τους και το χιόνι στο πεζοδρόμιο μπροστά από το σπίτι τους -καθώς θεωρείται δική τους δουλειά-, κάνουν αιματηρές οικονομίες ακόμη και στα χρόνια της ξέφρενης κατανάλωσης για να αποκτήσουν το δικό τους κεραμίδι πάνω από το κεφάλι τους και αντιμετωπίζουν με καχυποψία κάθε τι το καινούργιο και το εξεζητημένο. Ψηφίζουν σταθερά τους Χριστιανοδημοκράτες, αλλά και τους δικούς τους Πράσινους -τους πιο «νοικοκύρηδες» Πράσινους της Γερμανίας- και νοιάζονται σε βαθμό… κακουργήματος για τη σχέση κόστους-απόδοσης. Δύσκολα επιβιώνει ένα ακριβό μοδάτο ρεστοράν ή κατάστημα στην πλούσια Στουτγάρδη εάν δεν έχει και εξαιρετικά υψηλή ποιότητα.

Εδώ και ένα χρόνο σ’ αυτή την αυστηρά μικροαστική πόλη οι δημότες βγαίνουν μια φορά την εβδομάδα στους δρόμους να διαδηλώσουν ενάντια στο μεγαλεπήβολο σχέδιο της κυβέρνησης και του γερμανικού ΟΣΕ «Στουτγάρδη 21». Δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι -ενίοτε πάνω από εξήντα, σε μια πόλη που φιλοξενεί μόλις μισό εκατομμύριο- παρατάνε τις δουλειές τους, το διάβασμα των παιδιών τους, το παραδοσιακό τους εβδομαδιαίο ραντεβού με τους συναδέλφους ή ό,τι άλλο έχουν να κάνουν και σπεύδουν μπροστά στον σιδηροδρομικό σταθμό στο κέντρο της πόλης για να αποτρέψουν την υλοποίηση του σχεδίου. Δεν θέλουν να γκρεμιστεί το ιστορικό κτήριο, δεν θέλουν να δαπανηθούν 4 δισεκατομμύρια ευρώ για την υπογειοποίηση των γραμμών -καθώς εκτιμούν ότι αυτά τα χρήματα θα ήταν πιο πολύτιμα εάν δίνονταν σε πολλές μικρές, ήπιες κυκλοφοριακές παρεμβάσεις-, δεν θέλουν να μεταφερθούν εκατομμύρια κυβικά μπάζα σε γύρω περιοχές, προκαλώντας περιβαλλοντική καταστροφή, δεν θέλουν να απειληθούν τα υπόγεια νερά, δεν θέλουν, με λίγα λόγια, να υλοποιηθεί ένα σχέδιο με μοναδικό πειστικό πλεονέκτημα τη μείωση του χρόνου που χρειάζεται το τραίνο για να συνδέσει τη Στουτγάρδη με την πόλη Ουλμ, περίπου 100 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά.

Εδώ και ένα χρόνο επιμένουν κάθε Δευτέρα να βροντοφωνάζουν την αντίθεσή τους, δημότες όλων των πολιτικών αποχρώσεων -αν και την αρχή την έκαναν οι τοπικοί Πράσινοι και διάφορες μικρές πρωτοβουλίες πολιτών. Και η επιμονή τους είναι τόσο… ενοχλητική ώστε η «μαφία», όπως την χαρακτηρίζουν, μεταξύ πολιτικών, εργολάβων και τραπεζών να μην μπορεί να προχωρήσει το έργο βάσει προγράμματος. Οι δημότες απαιτούν μέχρι και δημοψήφισμα -και δεν αποκλείεται να το επιβάλουν.